مدارس عالي خصوصي

 

تنها در ازاي شهرية تحصيلي

 

دانشگاههاي خصوصي چند سالي است كه در آلمان از زمين سر بر آورده اند. همة آنها به قولهاي خود در كاتالوكهاي تبليغاتي عمل نمي كنند. به همين- دليل يكي از نشانه هاي مهم كيفيت آنها, صاحب بودن اعتبار دولتي

مي باشد.

 

مدارس عالي كه در دفترچة راهنماي تحصيلي كنفرانس ادارة دانشگاههاي آلمان Hochschulrektorenkonferenz ذكر نشده اند, فاقد اعتبار دولتي

مي باشند. اين بدان معناست كه تعريف آنها از يك تحصيل دانشگاهي با پژوهش و آموزش علمي و يا عملي غير وابستة دانشگاههاي دولتي و كليسايي مطابقت نمي كند.

 دانشگاههاي خصوصي داراي اعتبار دولتي كه تعداد آنها به چهل مي رسد, از منابع مختلف حمايت مالي مي شوند. قسمتي از كمكها از منابع اقتصادي و يا بنيادها و قسمتي ديگر از كمكهاي دولتي مي باشند. همة آنها داراي ويژگي مشترك مي باشند: دانشجويان بايد شهريه بپردازند. مقدار آن از پانزده هزار يورو براي تمام طول تحصيل در دانشگاه «ويتن هردكه» گرفته تا چهار هزار يورو در هر ترم در دانشگاه بازرگاني لايپزيك متفاوت مي باشد.

 

در ازاي آن تعداد دانشجويان در مقايسه دانشگاههاي دولتي بسيار اندك بوده و آموزش و نظارت علمي در ابعاد بسيار شخصي صورت مي گيرد. مدارس عالي معمولاً دانشجويان خود را انتخاب مي كنند. شرط ورود به اين دانشگاهها فقط دارا بودن مدرك پاياني دبيرستان آلماني با معدل بالا (در بعضي از موارد داشتن مدرك بالاتر با معدل عالي) نمي باشد, بلكه داشتن اهتمام و توانايي مي باشد. بسياري از مدارس عالي شخصي دوره هاي عملي در دانشگاههاي خواهر خارج از كشور ارائه مي دهند و يا با شركتهاي اقتصادي رشته هاي مختلف تحصيلي همكاري تنگاتنگ دارند.

تحصيل در دانشگاههاي خصوصي, موفقيت در زندگي شغلي آينده را تضمين نمي كند ولي براي رسيدن به اين هدف, بطور اساسي و در زمان فشردة تنظيم شده, دانشجويان را آماده مي كند.